Миний яг урьд ширээнд надруу хараад 2 бакалавр студент маань хичээнгүйлэн дипломоо бичиж байна.
Хааяа нэг надруу харан багш их завгүй байна гэсэн аятай ширтэнэ.
Тэгсэн би гэж хүн үнэн сирозний царай гарган блогдож сууж байх юм энэ ариун зүйл үү.
Эхлээд би энэ 2ийн араас элдэн хөөж хөөцөлдөн тоглож, гуйж гувшин, нэг загнаж, нэг аргадаж байсан үе хэдхэн хоногийн өмнө дөө.
Тэгтэл одоо энэ 2 маань их ухаарчээ.
Тэгэхдээ би өмнөөс шаналж унтахдаа хүртэл санаа зовж хар дарж зүүдлэн сэрдэг нь хэвэндээ.
Гэхдээ энэ 2 тоо хайр хүрээд байдаг юм, Нээх насны зөрөөгүй хэрнээ, надаас айж, эмээх нь бас хүндлэл нь намайг энэ 2-ийн өмнө улам хариуцлагатай байхыг шаардаад байх юм.
Блогдох үед сэтгэл санаа чинь сэргэж байвал тэр чинь ариун явдал шүү дээ :)
ReplyDeleteБи докторыгоо багш гэж ерөөсөө бодоогүй явжээ.